Zacznijmy od mostu czyli świat z góry

 Gdybym miała powiedzieć, co w krajobrazie lubię najbardziej, to, wychodząc z poziomu zero, byłyby to najpierw drzewa (pojedyncze lub w szpalerze), a potem góry, a patrząc z wysokości drona - rzeki i to co na nich, czyli mosty i jazy.

Potem dopiero architektura, miasta i wsie, etc. Osobną kategorią jest fotografia uliczna; gdybym mogła, siedziałabym z aparatem gdzieś z boku i robiła zdjęcia ludziom, no, ale umówmy się...

Pierwszy raz o dronie pomyślałam, patrząc z drogi na stojącą poniżej w dolinie dawną cerkiew w Chyrowej, jakby to było móc zobaczyć ją z bliska, z góry. Sześć lat temu. Wydawało mi się to mrzonką bardziej niż pomysłem, człowiek sam siebie nie zna, jak widać 😉

...
Zacznijmy od mostów.

Most (jaz) Bartoszowicki na Odrze, a w zasadzie na kanale  powodziowym, ponad stuletni (powstał w latach 1913-1917) ma długość 110 m, wysokość 3,8 m i szerokość 5,5 m i jest najwęższym mostem we Wrocławiu.
I niewątpliwie jednym z najładniejszych. I moim ulubionym.

Po moście można się przejść i przejechać rowerem, po obu stronach są osiedla mieszkaniowe i trasy spacerowe, więc ruch tu jest spory. Można też wzdłuż Odry dojechać do mostu, który awizowałam w poprzednim wpisie - do mostu w Gajkowie, który zasłynął lokalnie jako ten, który pokonać można samochodem, ale per pedes już nie 😁

Most jest wyłączony z ruchu pieszego od ponad dwóch lat ze względu na, uwaga, zły stan techniczny! Sęk w tym, że jest łącznikiem między wsią a terenem rekreacyjno-spacerowym i, zwłaszcza w lecie, przechodzi nim średnio 200 osób dziennie, teraz nielegalnie. Legalnie można nim za to przejechać autem, motorem lub rowerem, śmiech na sali. 

                

    

Kilometr dalej jest drugi most, a w zasadzie śluza Janowice, też na Odrze, a kawałek dalej, stopień wodny.
Rzeka tu malowniczo meandruje, pięknie to z góry wygląda.

Wrócę jesienią i zimą, musi tu być bajkowo.