Kładka Kazimierz–Ludwinów, to przeprawa pieszo-rowerowa nad Wisłą w Krakowie, łącząca zabytkowy Bulwar Inflancki (Stare Miasto) z Bulwarem Wołyńskim (pogranicze Dębnik i Podgórza, czyli Ludwinów) wybudowana w latach 2024–2026.
Zapraszam na spacer:)
Kładka Kazimierz–Ludwinów, to przeprawa pieszo-rowerowa nad Wisłą w Krakowie, łącząca zabytkowy Bulwar Inflancki (Stare Miasto) z Bulwarem Wołyńskim (pogranicze Dębnik i Podgórza, czyli Ludwinów) wybudowana w latach 2024–2026.
Nie byłam na Rynku.
Kiedy to się stało nie było mnie w Krakowie, piłam kawkę w Mogilanach i rozmawiałam o jakichś głupstwach. W Rynku byłam kilka dni później.
Przeszłam Sławkowską, A-B, potem Grodzką i Stradomiem aż do miejsca, w którym spotkali się policjanci i zamachowiec. A potem poszłam jeszcze nad Wisłę, zobaczyć nową kładkę.
Nadal nie wierzę.
...zapraszam na krótki spacer po Cmentarzu Rakowickim.
To chyba najbardziej znana krakowska nekropolia, z 225 - letnią historią, na której spoczywa całe mnóstwo zasłużonych dla miasta i kraju osób, mniej i bardziej znanych czy lubianych. Ja tu szwendam się z aparatem od lat, mam masę zdjęć, ale dziś pokażę tylko te zrobione wczoraj, w okolicy moich grobów rodzinnych. I (z małymi wyjątkami) nie będą to groby tych, których nazwiska wszyscy kojarzą, a tych zwykłych, którzy proszą po prostu o modlitwę czy pamięć...
Marianna Orańska - chyba się nie pomylę mówiąc, że była jedną z najbardziej sprawczych kobiet swojej epoki, jedną z osób najbardziej zasłużonych dla ziemi kłodzkiej i, co wcale nie takie częste, też docenioną przez ludzi, którzy przybyli na te ziemie, sobie obce, i pamięć o niej, królewnie niderlandzkiej pielęgnują po dziś dzień.
Odziedziczony po rodzicach w spadku majątek (m. in Kamieniec Ząbkowicki i Bardo) powiększyła o tereny u podnóża Gór Bialskich i południowo-zachodniej ziemi kłodzkiej. Po czym zajęła się inwestowaniem, zagospodarowywaniem, budowaniem, tworzeniem. Na liście zasług są m.in. sieć dróg górskich (ok. 60 km), rozwój gospodarki leśnej i hodowlanej (stawy rybne z pstrągiem) i okolicznych wsi (z edukacją włącznie), huta szkła, założenie kamieniołomów marmuru i specjalistycznej farmy krów (która z czasem przekształciła się w schronisko turystyczne pod Śnieżnikiem).
Cytuję za wiki: "W pamięci poddanych pozostała jako Dobra Pani i utrwalona została w wielu nazwach miejscowych w okolicach Masywu Śnieżnika. Do dzisiaj istnieją Mariańskie Skały, Droga Marianny, Marianówka, Źródło Marianny, Biała i Zielona Marianna (nazwa lokalnych złóż marmuru)".
.jpg)
Ząbkowice Śląskie - stare (końcówka XIII wieku), nieduże (14 tysięcy mieszkańców), położone na tzw. Przedgórzu Sudeckim, oddalone od stolicy Dolnego Śląska o 70 km, co przekłada się na półtorej godziny jazdy samochodem, rowerem między 3 a 4, gdyby ktoś chciał :)
Usytuowane na przecięciu szlaków handlowych, z licznymi przywilejami, wtedy jeszcze nie Ząbkowice, a Frankenstein, pozostawały dość krótko własnością książąt ziębickich, a od 1351 kolejno króla czeskiego Karola IV Luksemburskiego i rodu Podiebradów, potem Habsburgów, by od połowy XVIII wieku przejść pod panowanie władców Prus. W 1945 roku (przez chwilę jako Frankensztyn) miasto znalazło się w granicach Polski.
Historia opactwa sięga roku 1222, kiedy to Henryk I Brodaty wydał zgodę na osadzenie w Henrykowie zakonu cystersów, filii opactwa w Lubiążu; oficjalnym fundatorem został jego syn, Henryk II Pobożny.
Pierwsi zakonnicy przybyli tu w 1227 roku, rok później konsekrowano drewniany kościół, który w kilkanaście lat później został spalony i splądrowany w trakcie najazdu mongolskiego. Wkrótce rozpoczęto jego odbudowę, dokumentowaną na bieżąco przez opata Piotra, w księdze nazwanej henrykowską - jednym z najcenniejszych zabytków piśmiennictwa polskiego, który co prawda pisany był po łacinie, ale zawiera pierwsze zdanie w języku polskim.
W latach 1990-2019 funkcjonował tu oddział PWT-u dla kleryków I roku, od 1997 jest dom opieki Caritas, a od 2002 katolickie liceum.
To tyle w wielkim skrócie; zainteresowanych odsyłam do encyklopedii wszelakich i uprzedzając pytania - nie, klasztoru nie zwiedzałam, pospacerowałam tylko i zrobiłam kilka zdjęć z dołu i z góry, wstąpiłam do kościoła, a potem do kawiarenki przyklasztornej na bardzo dobrą kawę i przepyszne ciastko, i tak, wrócę tu inna porą po zdjęcia może jesienne, może zimowe, bo zauroczyło mnie to miejsce, no i nie wszystko widziałam przecież.
Zapraszam na spacer 😊
.jpg)
Day ut ia pobrusa, a ti poziwai, czytane Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj
Zdanie jest tak słynne, że przy wjeździe do Henrykowa postawiono mu pomnik, oczywista oczywistość 😉
Wyskoczyłam kilka dni temu na południe od Wrocławia.
W planach były różne miejsca, ale że wiało i padało, to musiałam się dostosować do okoliczności i ostatecznie wylądowałam na chwilę w Ziębicach; pospacerowałam po rynku i podjechałam zrobić zdjęcia największemu (ponoć) w Europie pomnikowi z ceramiki, jakim jest rzeźba orła w Ziębicach.